پارسال که به خاطر مترو ایستگاه های اتوبوس و تغییر داده بودند من برای رسیدن به خونه دوتا راه حل داشتم یا یه کوچه–خیابون بزرگ را پیاده بیام یا دوتا مسیر مزخرف را تاکسی بگیرم .

یه روز خواستم پیاده برم ، ادم باشم اینقدر به قول  "ح" بوروژوا مرفه نباشم . اولش خلوتی کوچه خوب بود انگار توی خیابون ارواح داری قدم میزنی . تا اینکه یه وانتی (از نوع سفیدش ) نزدیک شد و گفت خانوم ببخشید ، من خرم رفتم جلو ببینم چی میگه . گفت  ببخشید این ادرس کجاست ؟

 یاور لخت بود شلوار و اینا نپوشیده بود .

ما هم زدیم قسمت پیاده رو و محل اش ندادیم حتی فحششم ندادم (استاد جرم شناسیمون می گفت ادم هایی که عورت نمایی میکنند و اون افرادی که از لحظات سسکیشون فیلم میگیرند دچار یه جوربیماری نمیدونم چی چی هستند )

 گفتم حالا گورش و گم میکنه ولی نکرد همش میومد (یکم ترسیدم) تا اخر خیابون هم کلی راه بود یه ادمم پیدا نشد حتی یه بار الکی دستم و گذاشتم روی یه ایفون که یعنی خونمونه فایده نداشت . هی زر زرم می کرد خلاصه رسیدم ولی ترجیح دادم بوروژا باشم اون هم از نوع مرفه اش

دیروز خواستم برم دفترچه ارشد بگیرم از اداره ی پست بازم بین پیاده رفتن و گرفتن تاکسی (همون مسیر) ترجیح دادم پیاده برم. بازم اولش خوب بود ولی بعدش دوتا کارگر مترو پشت سرم ظاهر شدند تا رسیدم به اداره ی پست کلکسیون متلکم تکمیل شد! وکلی ..ه شد تو اعصابم به علاوه ی خیلی چیزهای دیگه.   (من به این روزا میگم روزای بیبی )

نمیدونم چرا ولی یاد این پست شاه نگار افتادم که دختره دچار یاس فلسفی می شد و می گفت:         "خدایــــــــــــــــــــــا چرا من ؟ "

+ حجت میگه یه خر هم دوبار توی یه گودال نمیره

+ یه بار گفتی باور کردم، دوبار گفتی شک کردم، وقتی قسم خوردی فهمیدم که دروغ میگی ! (ضرب المثل نمیدونم کجایی)

+ این پست مال یه هفته پیشه مال حالا نیست

+ من یا خیلی شومم یا بدشانس از وقتی اومدیم همه دارند یا حذف وبلاگ می کنند یا نمی نویسند اون از کرد دوغ ندیده ،  تاج دولت ایران ، اون از شاندل و مرتضی ، اون «از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر» اون هم از« من زن، زندگی »،  شاه لیر ، و البته الهه ناز حالا هم که جناب اقای حامد خان . دیگه ؟ کسی نیست ؟